Home » Nieuws

HET INTEGRALE WERKEN IN DE SOCIALE ZEKERHEID.

De bestanden van het vangnet van de sociale zekerheid wijzigen langzaam maar zeker van samenstelling. Het aantal burgers in de sociale zekerheid met meerdere  problemen tegelijkertijd  neemt toe.
In een aantal gevallen is sprake van gehele of gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid, schuldproblemen, gezinsproblematiek en vereenzaming.

Deze burgers zijn niet alleen te helpen door het aanbieden van werk en inkomen. De nieuwe opvatting van het integrale werken, waarbij onderwijs, wonen, werk, inkomen en zorg met elkaar verbonden worden, kan naar de mening van Ray Geerling hierbij een oplossing bieden. De overheid moet dan wel de burger opzoeken. De overheid moet de leefomgeving van de betreffende burger kennen en waar mogelijk eerst helpen die leefomgeving op orde te krijgen. De overheid moet de confrontatie met de burger aangaan. Hij moet die burger confronteren met de gevolgen van de huidige leefsituatie en gezamenlijk oplossingen zoeken naar een nieuw perspectief.

In een aantal gevallen zal alleen een integrale aanpak, die begint bij onderwijs en eindigt bij zorg, nodig zijn. Zonder dat de overheid de verantwoordelijkheid van de burger overneemt. De aanpak van deze problematiek dient duurzaam te zijn en niet gericht op het scoren op korte termijn.

De aanpak moet dus niet alleen gericht zijn op werk en inkomen. Dat betekent dat de overheid in deze situaties moet kiezen voor een projectmatige aanpak, die dicht bij de burger zit. Een aantal instanties zou samen met de overheid hun krachten moeten bundelen. De aanpak moet in de buurt of de wijk tot succes leiden. Hierdoor zou een aantal burgers wellicht na jaren uit een uitzichtloze situatie kunnen komen en een perspectiefvol bestaan kunnen opbouwen.

Wat mij betreft geldt bovenstaande ook voor Hoogeveen. Ook hier zitten burgers gevangen in meerdere problemen tegelijkertijd. Wat mij betreft zullen we hen eerst moeten helpen die problemen op te lossen. Daarna zullen we ze aan moeten spreken op hun eigen verantwoordelijkheid. In de laatste algemene ledenvergadering van het CDA hebben we gediscuteerd over de grens tussen overheidsbemoeienis en eigen verantwoordelijkheid. Hier zitten we wat mij betreft precies op de grens; eerst helpen en daarna aanspreken op de eigen verantwoordelijkheid.

Misschien wel een hele mooie kerstgedachte. 

Ton Bargeman, wethouder

 



Reacties

Reacties op dit artikel zijn gesloten.