Home » Nieuws

Inspirerende en drukbezochte CDA-avond in Molenhoeve

Drie- à vierhonderd mensen, al of niet lid van het CDA, kregen vrijdag 9 december duidelijk te horen dat het CDA ook nu nog toekomst heeft. 
Staatssecretaris Henk Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (oftewel ELI) bracht een bezoek aan de Molenhoeve bij Echten en stak daar de aanwezige geïnteresseerden een flink hart onder de riem. Bijna twee uur lang hield de CDA-prominent met een duidelijk, en bij vlagen humoristisch, verhaal de zaal in zijn greep.

Bleker bespeelde de zaal met grappen en ernst en vooral met een heldere boodschap: het CDA doet er nog toe en is nog nodig. 
Het CDA is namelijk niet zomaar een partij ergens midden tussen PvdA en VVD, maar een partij met zo nu en dan markante en radicale standpunten, aldus Bleker, nou ja, dat zou het CDA in Blekers ogen in ieder geval moeten zijn. Zelf bewees Bleker zich alvast als goed voorbeeld van helderheid en overtuiging. 
Voorop moet volgens Bleker steeds (financiële) degelijkheid staan; dus niet meer uitgeven dan je kunt verantwoorden en écht bezuinigen als dat nodig is. Daarnaast sprak Bleker over strenge regels, law and order, belangrijk voor diegenen die niet willen en die de boel verpesten voor de rest. 
Daarnaast moet het CDA sociaal zijn voor de mensen die echt niet kunnen. Bovendien moet het CDA pal staan voor een aantal zaken die nooit op de helling mogen als het aan Bleker ligt, hij heeft het dan over godsdienstvrijheid en vrijheid van onderwijs, maar ook over ontwikkelingshulp en een duidelijke keuze vóór Europa.
                                 
Maar waar de staatssecretaris in zijn betoog het meeste op hamerde was de eigen verantwoordelijkheid, ruimte voor mensen, betrokkenheid. ‘We hebben te veel van mensen afgepakt; zaken als jeugdzorg, thuiszorg en kinderopvang hebben we te ver van mensen afgezet in grote anonieme instituten’. 
Bleker bleek weinig op te hebben met grootschaligheid en instituten, hij pleitte voor het teruggeven van taken aan de samenleving, zodat mensen weer betrokken raken bij wat er gebeurt. Jacht wil Bleker bijvoorbeeld liefst alleen nog streekgebonden georganiseerd zien, net als natuurbeheer en het inrichten en aanwijzen van ruimte voor de natuur in de landbouw. 
Het oplossen van problemen door botsingen tussen mensen en natuur, daar waar bijvoorbeeld een dassenburcht een bouwproject stil legt, moet ook zoveel mogelijk weggehaald worden uit Den Haag en de rechtbank, want zo luidde Blekers filosofie: ‘Ik geloof in een samenleving met vertrouwen in elkaar en waar je elkaar op dingen aan kunt spreken. Als we een samenleving bouwen van wetten en advocaten, zet je mensen tegen elkaar op en zie je de natuur alleen maar als vijand’.

Natuurlijk is Henk Bleker vooral bekend om zijn hart voor boeren en dat hart liet hij ook weer spreken in de Molenhoeve. Een belangrijk deel van zijn betoog wijdde Bleker aan de boeren. Met zichtbare trots sprak hij over de 66 miljard die de landbouw aan export in het laadje brengt, over de 10% werkgelegenheid die de landbouw oplevert, over onze 2e plaats op de wereldranglijst van agri-exporteurs en over onze goede naam in het buitenland. 
Volgens Bleker is Nederland te weinig trots op haar befaamde landbouwsector, we hebben goud in handen, maar richten ons vooral op de problemen, op de antibiotica, de mestoverschotten en het dierenwelzijn. Het oplossen van deze problemen is cruciaal voor de landbouwsector in Nederland, die alleen kan bestaan met draagvlak in de samenleving.
Bleker heeft dus volop plannen. Mest moet veel meer gebruikt worden als grondstof. Dierenwelzijn kan beter en moet beter. En het misbruik van antibiotica moet keihard aangepakt worden, desnoods door het intrekken van vergunningen om recepten uit te schrijven van schuinsmarcheerders in de dierenzorg.

Na Blekers betoog was er een korte pauze waarin veel mensen lovend met elkaar spraken over de heldere taal en het sprekerstalent van de staatssecretaris. Toch waren er ook sommige kritische geluiden te horen over de ietwat idyllische filosofie en de hier en daar magere onderbouwing van standpunten/stellingen. 
Na de pauze werden er vragen gesteld over uiteenlopende onderwerpen. Ook bij deze vragen kwam de staatssecretaris meestal sterk uit de hoek, hoewel hij iets minder sterk leek dan voor de pauze. 
Duidelijk en eerlijk was hij, ook na de pauze, zeker wel, zo deelde hij onverbloemd zijn gedachten en gevoelens rondom het ritueel slachten met de zaal. Eén van de vele Haagse dossiers waar meer nuance in zit dan de media doen vermoeden, zo bleek.

13-12-2011


Peter Koekoek

Zoeken

Zoek op trefwoord: