Home » Weblogs

Duurzaam of valse camouflage

Geen energie uit afval, bomen in de versnipperaar, houtkeurmerk, mais in de vergisters, ethanol uit suikerbieten, geen eten op het bord.
Om je zo nu en dan "groen" aan te ergeren.

Beste mensen,

Ik heb nog een stamkaart voor de voedseldistributie. Vier jaar na afloop van de tweede wereldoorlog kreeg ik als nieuwe wereldburger nog zo"n kaart omdat wij in Nederland nog iets samen moesten delen. 
Wij leefden nog al "duurzaam". Er werd niets weggegooid dat nog weer gebruikt kon worden hoewel we het zonder turf en kolen niet warm gehouden hadden. 
Eten weggooien was er toen niet bij. 
Vond je het nodig om je boterham weg te gooien dan leverde dat om zo te zeggen: een kort lichamelijk contact op ter hoogte van de oren die daarna nog een tijd natintelden en al naar gelang de intensiteit van dat contact meer of minder rood werden.

We zijn inmiddels een jaar of wat verder. Het gaat goed met de wereld. Volgens de VN is het aantal kinderen dat in het afgelopen jaar is gestorven aan ziekte, ondervoeding en andere narigheid gedaald tot onder de 10.000.000. 
Een prachtig resultaat: Nog maar 10.000.000 !!!!!!! kinderen dood !!!!

Wij zijn druk bezig met het redden van het klimaat van een wereld waar die 10.000.000 kinderen geen deel meer van uitmaken. En volgend jaar zijn er weer 10.000.000 kinderen die daar geen deel meer van uitmaken. Er ligt op mijn tafel een foto"tje van één kindje die er dit jaar ook niet meer bij is. Dus zo"n foto"tje keer 10.000.000.
Van die 10.000.000 waren er heel veel die kapot zijn gegaan van de honger, van ondervoeding of de gevolgen daarvan. Misschien hun papa en mama ook, en opa en oma, maar die zitten in andere statistieken.

Wij hebben het ondertussen ontdekt dat het trendy is om te spreken over duurzaamheid, duurzame energie, duurzame voedselproductie, - houtproductie, - grondstoffen enz. enz. 

De OESO waarschuwde onlangs dat het gebruik van voedingsstoffen (suiker, plantaardige olie, granen enz) voor het opwekken van energie en het maken van biobrandstoffen enorme en onaanvaardbare gevolgen heeft voor de voedselvoorziening op deze wereld. Een Braziliaanse theoloog noemde het maken van biobrandstof het maken van "brandstof van de dood". Hij wees op de enorme schade voor het milieu en de samenleving. 
Het doorslaande succes van deze vorm van "duurzaamheid" bereikt ook ons. Het graan wordt duurder, braaklegregelingen staan ter discussie, de boer verdient weer meer, de voedselbanken kunnen hoopvol uitzien naar meer klandizie enz.

Het gebruik van "vervangbare grondstoffen" bereikt b.v. ook onze hoeders van het nationaal bosareaal (Staatsbosbeheer). In hun enthousiasme om met motorzagen, bulldozers en graafmachines terreinen (of moet ik zeggen: parken of heidetuinen)  aan te leggen die er misschien wel zo uit zien als driehonderd jaar geleden, vellen zij bomen, nee complete bossen.
Die bomen waren ooit geplant om hier te gebruiken. Dat zou prima passen in het huidige beleid om te voorkomen dat wij met hout slepen van de andere kant van de wereld maar nee: onze nationale houtvoorraad gaat in de versnipperaars en in de verbrandingsovens. 
Het is toch immers een "vervangbare grondstof" en daarmee is het gelegitimeerd om de bomen dik en dun er zo snel mogelijk door te jagen.

Ondertussen staat onze groene milieugedeputeerde zich met alle kracht te verzetten tegen het maken van een energiecentrale bij de VAM. Bedoeld om afval om te zetten in energie.
Energie te maken van rommel die we niet meer kunnen gebruiken, die we niet op kunnen eten, waar niet één van die 10.000.000 kinderen van in leven kan blijven.

Een indruk wekkend argument: "Wij willen in ons mooie Drenthe toch het afval niet verbranden wat ergens anders is geproduceerd". 
Och, wij kunnen altijd nog koolzaad verbouwen, of mais, of aardappelen, of graan.

Beste mensen, voor mij is de opdracht "geef gij ze te eten" heel waarde(n)vol.
En daarbij gun ik de goeroes, de predikers, bestuurders en andere berijders van het stokpaard van de "duurzaamheid" de lel om de oren die mijn opa en mijn vader voor mij in petto hadden wanneer ik het lapte om goed eten over de balk te gooien.

 Goed rentmeesterschap is voor mij wat anders dan het onthouden van goede voeding aan mensen die het nodig hebben onder de dekmantel van de duurzaamheid.

 


Geert Metselaar