Home » Weblogs

INBURGEREN.

Onlangs hebben een tiental steun/raadsleden een deel van de inburgeringcursus gedaan,ik was  een van die tien. Gelukkig zijn we allemaal geslaagd, maar ik was best een beetje gespannen. Wat willen ze allemaal weten en weet ik het ook .

De vragen die daar gesteld worden en waarvan wij dus verlangen van onze nieuwe inwoners, dat zij dit weten. Leven wij ( van geboorte Nederlanders)daar ook naar. Gaan wij met onze buurt om  zoals in de vragen van het examen.?
Er waren vragen wat te doen bij geboorte, ziek zijn en een feestje geven in je straat . Wat zijn daarvoor de regels?. 

De afgelopen dagen sta ik daar nog regelmatig  bij stil en ook nu ik achter mijn pc zit op zaterdagmorgen, met nog een beetje mist buiten, maar de zon komt er al weer door en ik  hoor Hollandse muziek op de achtergrond. Hollandser kan het niet . Bedenk ik mij hoe ik mij zou voelen, als ik dit alles achter moet laten om naar een ander land te gaan, waar ik hoop dat ik het  beter krijg en dat ik  mij daar thuis kan voelen .

Daar komt heel wat voor kijken en ik kan mij daar niet geheel in verplaatsen, omdat wij hier in vrijheid leven en ten opzichte van vele inburgeraars geen armoede kennen.

Maar toch is het goed dat er een inburgercursus is en dat de nieuwe Nederlanders daar naartoe moeten. Want het zijn niet alleen maar de vragen over de Nederlandse gebruiken en geschiedenis. Ze krijgen natuurlijk Nederlandse les en ze moeten veel praktijk opdrachten vervullen  zoals :

Zelf een bankrekening open

Informatie inwinnen over een opleiding .

Zelf een verzekering afsluiten.

Werk gesprek voeren met je baas. Dat jij je zaak duidelijk kunt overbrengen en begrijpt wat de baas jou opdraagt.

Zo nog zo’n 35 van dit soort opdrachten moeten er vervuld worden en van al deze opdrachten moeten ze een handtekening vragen van diegene waar ze hun opdracht gedaan hebben.

En zo is de stap van de inburgercursus naar de wet WMO eigenlijk maar een kleine stap. De wet WMO is een veelomvattende wet maar als een rode draad loopt door die wet “ omzien naar elkaar” 

Zoals zorgen voor een buur die niet zo goed ter been is, om daar eens een boodschap voor te doen of hun stoep schoon te houden vooral in de winter. En er zijn nog vele anderen dingen te bedenken.

Al deze dingen worden bij ons als Nederlander ook steeds minder normaal om te doen.  En dan al mijmerend achter de pc met het Hollandse zonnetje door het raam denk ik, misschien zou het voor ons allemaal wel eens goed zijn om een inburgercursus te volgen.

 


Hetty Bouius-Feijen