Home » Weblogs

"Kop-zorg".

Soms maak ik mij er wel eens zorgen over dat mij dingen ontgaan die ik toch meende goed begrepen te hebben. Zorgen om mijn kop zogezegd. 
Zo"n onbestemde angst dat ouderdomsverschijnselen ook jaren te vroeg over je kunnen komen.

Zo heb ik nu in eens ook kopzorg om de zorg en zorg om mijn kop.

Wij wilden ten voordele van de zorg voor onze medemensen marktwerking in de zorg. De WMO: de kans voor de lokale overheid ! Fantastisch.

Rond de jaarwisseling een oude buurman over de vloer. Hij had een brief gekregen van de gemeente dat hij een kruisje moest zetten en hij wist niet waar en ook niet precies waarom. Hij was gebeld en had niet helemaal begrepen wat het probleem was en wat hij moest doen.

Mijn buurman en ik vinden trouwens dat wij het allebei nog redelijk op een rij hebben maar soms is een ambtelijk briefje best lastig. Dus de brief bekeken en even gebeld.
Onze buren willen maar één ding: hun vertrouwde hulp houden. Dat is dus helder.

Eén telefoontje naar een zeer adequaat reagerende medewerker was voldoende om helemaal op een rij te krijgen hoe de vork in de steel zit. Hoogeveen heeft gekozen voor 5 mogelijke zorgaanbieders (de "High Five") en daar kun je dan als hulpvrager weer uit kiezen. Met de mededeling dat je je eigen hulp graag wilt houden is de zaak rond. Fantastisch !

Alles helder op een rij, kozen wij gezamenlijk voor een aanbieder waarvan de naam vertrouwd in de oren klonk. Geen idee wat de anderen hebben te bieden. Maakt ook niet uit want het belangrijkste is dat je de vrijheid hebt om te kiezen. Of dat wat oplevert of niet is in ons land van: "leve de vrije keuze" immers volstrekt van een lagere orde.

Het leek ook geen probleem om de eigen hulp te houden want die werkte ook wel vaker voor één van de High Five.

Nu heb ik eens proberen na te gaan hoe dat werkt. Nu ben ik heel bang dat mij iets ontgaat (en vandaar de zorgen om mijn kop) maar het lijkt er op dat het volgende gebeurt.
Eén van de High Five zorgt dat de zorg wordt geleverd. Dat is niet altijd mogelijk met eigen personeel. Dus hebben zij onderaannemers die de zorg leveren aan deze zorgverlener.
Die onderaannemer regelt daarvoor personeel en huurt die in bij een uitzendbureau.

Dat uitzendbureau levert het personeel aan de onderaannemer om er voor te zorgen dat de zorgaanbieder de zorg aan de gemeente kan garanderen die mijn buurman nodig heeft.
De hulp die werkelijk zorgt voor mijn buurman heeft een relatie met het uitzendbureau dat enz. "¦.  enz"¦..   enz"¦"¦.    enz"¦.

En ik wordt geplaagd door de vraag: "ben ik nou op weg om gek te worden ?"  Dus gevraagd aan een politicus of het mogelijk is om twee, drie of vier clubs geld te laten verdienen aan de bureaucratie terwijl het toch de bedoeling was dat wij voor het zelfde geld meer en betere zorg konden leveren of voor minder geld het zelfde.

Het antwoord: wij wilden toch met elkaar marktwerking.

Het wordt trouwens intussen weer wat beter met de zorgen om mijn kop. Ik hoorde van een landelijk onderzoek naar de effecten van de marktwerking en met name ook naar de systemen van onderaanneming. Er is dus hoop. En trouwens: mijn buurman heeft zijn vertrouwde hulp. Fantastisch.

 


Geert Metselaar