Home » Weblogs

Over rotondes, bruggen en achtbanen.

Het meest ultieme moment voor bezinning is waarschijnlijk wel de vroege morgen van de eerste rustdag in het nieuwe jaar.
Dat overkwam mij: De eerste zondag in 2007. Vroeg in de morgen om 4 uur. (met nadruk: vroeg en niet laat in de nacht). Badend in het zweet werd ik min of meer wakker. Langzaam realiserend dat ik in mijn slaap druk doende was geweest met de zaken die ons voor de Hoogeveense samenleving bezighouden.

De directe aanleiding is waarschijnlijk geweest een voorval op vrijdagavond. Een paar buitenlandse chauffeurs zochten Hollandscheveld. Afslag Hoogeveen genomen, richting Hollandscheveld naar de rotonde op Buitenvaart en toen de verkeerde afslag genomen. Dus weer richting A37, geen mogelijkheden om te keren en toen de A 37 weer op.Na en halfuur een nieuwe poging en op dat moment konden we ze oppikken en begeleiden naar ons goede dorp.

Ik kom nog al eens over Buitenvaart, immers het is de, ter plekke vergrootte, slagaderlijke verbinding tussen Hoogeveen en Hollandscheveld. Een prima uitziende rotonde moet zorgen voor een goede en logische verkeersafwikkeling. Met allerlei kunstgrepen "in geel" hebben wij echter inmiddels bewezen dat de logica ver te zoeken is. Aarzelende verkeersdeelnemers bevestigen dagelijks deze stelling.
Het was nog erger geweest wanneer adviseur Achterveld namens een aantal bewoners het ene been en de gemeente het andere been niet strak gehouden zouden hebben in de onderhandelingen over grondaankoop. Want dan had er ten oosten van de huidige rotonde  al lang een tweede gelegen.
Vanuit de lucht en op de kaarten zal dat er vast prachtig uit zien maar nut en noodzaak lijken ver te zoeken.

In wezen is het hele gebied van de Turbine één grote rotonde met twee extra draaimolentjes aan de zuidkant. Of toch niet. Aan de noordkant ligt geen rotonde of verbinding. Of toch weer wel. Immers de auto"s van DOC die in zuidelijk richting moeten, maken gebruik van een stel betonplaten om niet eerst door Hoogeveen te moeten om vervolgens de goede koers richting Hollandscheveld te kunnen nemen.

Wie heeft in vredesnaam en met welk verkeerskundig nut tot deze oplossing besloten. Het antwoord is:  De gemeenteraad heeft daartoe met het volle verstand besloten. En daar ben ik lid van en ik heb ook vóór gestemd. En daarom werd ik waarschijnlijk met het zweet voor de kop wakker op die bijzondere zondagmorgen in januari.

Hoe kan ik uitleggen dat wij op deze manier met uw geld omgaan?

Brengt mij op een vergelijkbaar onderwerp. Wij hebben ooit besloten om een brug te leggen tussen Krakeel en de Coevorderstraatweg. Achteraf gezien op basis van een beperkte enquíªte waar mensen in Krakeel mochten invullen of ze "ja" dan wel "nee" zo"n brug zouden willen hebben. Wanneer je daar de portemonnee niet voor hoeft te trekken en ook niet hoeft te kiezen uit alternatieven is er niks op tegen om te zeggen: "toe dan maar".
Wij weten ook dat er verder geen enkel verkeerskundig motief is om die brug aan te leggen.
Ook hier lijkt weinig meer aan te doen:  we hebben immers besloten ! Nodig of niet nodig, verstandig of niet verstandig is niet meer aan de orde. En of het tonnen aan overheidgeld kost lijkt niet meer ter zake. (Er is subsidie en dat moet uitgegeven worden)

Tussen nachtmerrie en waken, badend in het zweet waande ik mij bij de grote achtbaan in Slagharen. Ik stond in de lange rij voor het perron om in te kunnen stappen. Met zicht op de vertrekkende treintjes en zicht op de plek waar je na "drie keer over de kop" weer uit kunt stappen. Wanneer de wagonnetjes vertrokken zijn kun je er niet meer uit. Dat is niet handig, dat kost je de kop. Ik realiseerde me wel dat ik voor het instappen nog kon zeggen: "ik doe het niet, ik stap niet in en ik ga niet over de kop en sta straks niet kotsmisselijk bij de uitgang"

In de politiek lijkt dat moeilijker zo niet ondoenlijk. Voor de start van de uitvoering een moment van reflectie is niet aan de orde. Beslist is beslist, je staat in de rij, je stapt in, verstandig of onverstandig, het maakt niet uit.

Over goede voornemens in 2007 gesproken:  Met die praktijk moeten wij maar eens ophouden.

 

 


Geert Metselaar